Art-area's space

หง่ะ ..... ในที่สุดก็ได้อัพซักกะที หลังจากดองเรื่องนี้มานานมาก

อาฮ่ะ กลับมาอัพอีกครั้งหลังจากไม่ว่างอัพมานาน

ครั้งนี้ขอเสนอบันทึกการทำอาหารกันเองครั้งแรก

พักนี้รู้สึกเวลาว่างๆพิกล + กลัวจะผอมกันจัด

เรยจัดเมนูอิอ้วน ดินเนอร์กันใต้แสงจันทร์

ที่ระเบียงห้องจิ้ฟสุดสวีทกัน 2 คน -*-

โดยเมนูเพิ่มพูนไขมันที่ว่า นั่นก็คือ

ปาตี้หมูกะทะ  มีเรารับหน้าที่เปนคนแร่เนื้อ

ส่วนเพื่อนจิ้ฟรับหน้าที่ ปรุงรส

บรรยากาศการทำสนุกสนาน + เฮฮา ขำก้าก

เพราะเปนแม่ครัวมือใหม่ทั้งคู่ แต่ก็คิดเข้าข้างตัวเอง

ว่าขอให้วันนี้มือขึ้นทำไรก็อร่อย แร้วกัน

เมื่อถึงเวลาก็จัดแจงล้างหม้อ(สุกี้) ที่เอามาย่างหมู

และตระเตรียมถ้วยชาม น้ำแข็ง น้ำจิ้ม และอาวุธในการกินต่างๆ

กว่าจะได้ย่างกันจิงๆก็ปาเข้าไป 3ทุ่มกว่าล่ะ แต่เปนเวลาที่อากาศดีมากๆ

อาจเปนเพราะได้นั่งย่างหมูในมุมสูง(ชั้น3ของหอเกล็ดเพชร) แม้พื้นที่จะ

จำกัดจำเขี่ยไปบ้าง เพราะเป็นระเบียงตากผ้า ไม่ใช่ ลานโต้ะร้านหมูกะทะก็ตาม

แต่บรรยากาศคืนนั้นก็ชิว ได้ใจมาก อารมย์กรุ่มกริ่มได้ที่

ก็ย่างหมูกันเข้าไปเรื่อยๆ แรกๆก็อร่อยดี ตื่นเต้นกันอยู่2คนว่า

โครตอร่อยๆๆ พอยิ่งดึกยิ่งคึก...เสียงยิ่งดัง อีเล้งเค้งโค้งกันอยู่พักใหญ่

จนฝั่งตรงข้ามออกมาดูหลายที -*- ในที่สุดก็เริ่มเบรกเพราะ.....

พึ่งรู้ตัวว่า ไมหมูมันเค็มขึ้นเรื่อยๆว้ะ แรกๆก็อร่อยดี ทำไมยิ่งแดกก็ยิ่งเค็มฟ้ะ

แต่กว่าจะรู้ตัวว่าหมูเค็มก็ย่างกันไปจนใกล้จะหมดล่ะ

จากสถานการณ์นี้ สามารถตั้งข้อสงสัยได้ หลายกรณี คือ

1.เค็มมือจิ้ฟ..555555 (ล้อเล่น)

2.เค็มเนยออคิดชนิดเค็มที่ใส่ทุกครั้งเวลาย่างหมู (น่าสงสัยสุดล่ะ)

3.เค็มกะทะ (ใครคิดว้ะ ....คิดได้-*-)

4.เค็มมาตั้งแต่แรก แต่เพิ่งรู้ตัวตอนจะอิ่ม (ไอ้ที่แดกไปตอนแรกเพราะหิวจัด)

ใครคิดว่าไงก็ช่วยแนะนำได้น้า เค้าเพิ่งหัดทำกันอ่ะ

(รึเค็มมือกุว้ะ ห่า...กุล้างมือก่อนแร่หมูแร้วน้า T_T )

หลังจากรู้ตัวว่านั่งแดกหมูเกลือกันมาพักใหญ่

ก็เริ่มสลายร้านหมู(เค็ม)กะทะและจัดตั้งร้านเสริมสวยขึ้นแทน

(จาก เค็มโภชนา มาเปน เค็ม บิวตี้แอนด์ซาลอน)

เมื่อเวลาเที่ยงคืนเศษๆ เพื่อย้อมผมกลบกลิ่นเค็มที่ติดอยู่ในห้อง

ซึ่งก็ได้ผล เพราะน้ำยาย้อมผมกลิ่นแรงมาก

โดยจิ้ฟเฟดรับหน้าที่ใหม่เปนคนย้อมผมให้เรา ซึ่งก็ใช้เวลาอีกกว่าชั่วโมง

กว่าจะล้างน้ำยาย้อมผมออกได้ ซึ่งผลออกมาก็เปนที่น่าพอใจที่สีผมเข้มขึ้น

ดูสุขภาพดีขึ้น แต่ไม่เหนเขียวว้ะ แต่ก็ช่างเถอะ เพราะก็คิดไว้ล่ะว่ามันต้องเปนแบบนี้

ตอนแรกแอบหวังเล่นๆว่ามันจะเขียว สุดท้ายก็ออกมาเปนน้ำตาลเข้มๆ ธรรมดา

อย่างที่เหนในรูปแหล่ะ กว่าจะได้นอนก็ตี3กว่าได้

ขับรถกลับหออย่างเหนื่อยล้า(พึ่งรู้ตัวว่าเหนื่อย)

ปล. มีการทำเมนูหมูกะทะรอบ2แก้ตัว เพราะไม่เชื่อว่ามันจะเค็มอีกรอบ

โดยครั้งนี้ไปซื้อเนื้อหมูหมักแร้วจากแมคโครมาย่างในกะทะไฟฟ้าใบเดิม

ที่เดิม ใส่เนยเค็ม(เกลือก้อน)เหมือนเดิม

แต่เปลี่ยนบรรยากาศมาเปนตอนกลางวัน ลมโชยไม่มีแดด

ซึ่งผลออกมาก็คือ....เค็ม....แถมจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

เศร้าว่ะ จะอ้วนทั้งทีก็ขออ้วนแบบมีคุนภาพ แดกอร่อยๆหน่อยก็ไม่ได้

แม้หมูจะเค็มแบบไม่มีศิลป์ก็ตาม แต่สุดท้ายก็หมดเกลี้ยงเหมือนเดิม

โดยแม่ครัวจิ้ฟ ก็ได้รับฉายาว่า เกลือ (ญ) ไปตั้งแต่นั้น ...และก็เข็ดกะหมูกะทะ

ทำเองกันไปซักพัก ช่วงนี้งดยาว เพราะใกล้สอบแร้วด้วย ไว้หลังสอบเสร็ดอาจมีเมนู

อิอ้วน3 (หยั่งกะหนังไตรภาค) มาอัพเดทกันใหม่ ....ครั้งนี้ขอบคุนทุกคนที่อ่านจ้า

 

 

3วัน ในฮ่องกงเที่ยวกันหัวราน้ำกับน้องจิงๆ แดกๆ เดินๆ ทั้งวัน

ตีนจะหักอยู่แร้ว กลับบ้านมาเส้นเลือดฝอยขึ้นเต็มเรย

นอนก็ไม่ค่อยจะพอ กว่าจะเดินซื้อของเสร็จ

กลับโรงแรมก็เที่ยงคืนทุกวัน กว่าจะอาบน้ำนอน ตีสองได้เหนื่อยโคดๆ

ฝนก็ตกสาดเอาสาดเอา สาดเอ้ย แต่รวมๆก็สนุกน้ะ ถ้าฝนไม่ตกจะดีกว่านี้เยอะ

ผู้คนก็ดูหน้าตาดีๆกันถ้วนหน้าทั้งเกาะ ขนาดขอทานยังหล่ออ่ะ ไม่น่าเปนขอทาน

เรยอ่ะ(เคียดนะเนี่ย) น้องกุยืนยันได้ หน้าเนียนชิบหายเนียนกว่ากุอีก แต่อย่างว่าที่นี่อากาศดี

จะหน้าใสกันก็ไม่แปลก ไม่ใช่มอนอ ร้อนชิบหาย+ผิวไหม้เป็นหย่อมๆ

วันสุดท้ายนี่เดินลุยฝนไม่สนใจไรแร้ว เฉอะแฉะชิบหาย ได้เครื่องสำอางค์

ฝากจิ้ฟเฟด ได้ของเล่นฝากตัวกุเอง ได้ของกินไรไปเรื่อยเปื่อยฝากทุกคน

วันที่สองมันสุดละไปเลดี้ มาเกต ผู้ชายหล่อมาก (อีกล่ะ)

กลับเที่ยงคีนได้ เสียดายอดดูเอฟเอคัฟเรย แต่พอรู้สกอร์ก็ดีล่ะ

ที่ไม่ได้ดูอ่ะ (แพ้เฉยเรย เหี้ยว่ะกุอุตส่ากะวีกะวาดอยากดู)

ส่วนวันแรกก็ไม่มีไร แต๋กว่าจะได้นอนก้ตีสามกว่าๆได้

หนังตากุเหี่ยวหมด ขี้มูกก็สั่งจนจมูกแดงเปื่อยหมดล่ะ อีกหน่อย

ถ้ายังไม่หายป่วยคงจมูกบานกันไปข้าง....นึกสภาพคนอย่างกุสั่ง

ขี้มูกดิ้ ฟื้ดดดดดดดดดดด ฟุ้ ฟุ้ดดดดดดด ฟี้ดดดดดดดดดด

ส่วนวันกลับก็ทุลักทุเลกันไปตามสภาพพวกบ้าหอบฟางขนของแบบกุ

ไหนจะหิวข้าว ไหนจะเหนื่อย ไหนจะป่วย ไหนจะปวดขี้ -*-

ห่าเอ้ยพอขึ้นเครื่องได้ กุก็ตะบี้ตะบันหลับไม่สนใจใครแร้ว

ตื่นมาอีกที ก็กรุงเทพแร้ว ถ้าน้องโยไม่ปลุกคงยาวไปกว่านี้

ห่า กุไม่เคยนั่งเครื่องบินแร้วหลับสนิทขนาดนี้เรยนะเนี่ย

ขนาดเครื่องลงยังไม่รุ้เรื่องอ่ะ กลับถึงบ้านน้องก็ตีสองอายน้ำนอน

ไม่คงไม่ขี้มันล่ะ หายใจไม่ออกอีกต่างหาก

น้ำมูกฟูมจมูก (อารมย์เดียวกะน้ำลายฟูมปาก) สงสารแต่น้องกุต้องมา

นั่งฟังเสียงกุสั่งน้ำมูก หะหะ  คนขาดความอบอุ่นก็งี้ เห้อ....

ปล.ลืมพูดถึงอาหารเรย หอยงวงช้างต้มอร่อยมากๆ

ปล2.กุก็อ้วนขึ้นตามนั้น เศร้าว่ะ ตอนนี้หน้าหยั่งบานอ่ะ

 

 

 

 

 

คือว่า กุมีลูกแมวอยู่ตัวนึง มันมาพร้อมกะแม่มันตอนตรุษจีน

กุตั้งชื่อมันว่า หนูมาลี เพราะเข้าใจว่ามันเป็นตัวเมีย

ตัวมันผอมๆ+แกนๆ มานั่งๆนอนๆอยู่ในโกดังกุซักพักได้

ก็โดนพ่อกุจับย้ายไปหน้าบ้านทั้งแม่ทั้งลูก เพราะกลัวมันข่วนรถ -*-

จากนั้นแม่แมวก็มากินนอนหน้าบ้านกุประจำ

แต่กุกลับไม่ค่อยได้เหนอีหนูมาลีนี่ซักเท่าไหร่

ปล.มีอยู่วันนึงกุเหนมันเดินมา=ตัวดำเมี่ยม เพราะ ตกร่องขี้ร้านไก่ย่างข้างบ้าน

อย่างฮาอ่ะ  (อธิบายอันจิง หนุมาลีเปนแมวสีเหลืองแอบมีสีขาวนิดๆ)

จากนั้นไม่นานอิหนูมาลีก็หายไปประมาน1วันเต็มๆได้

ชาวบ้านแถวนั้นต่างลงความเหนว่ามัน ตาย

แร้วจู่ๆในตอนเย็นของอีกวันนึง อิเปรมน้องชายกุ(เรียกสั้นๆว่า อ.ป.)

ก็ได้ยินเสียงมันร้องอยู่บน...........หลังคากันสาด อ่าว สาดเอ้ยแร้วไปร้องหาไรอยุ่บนนั้นว่ะ

จากนั้นแม่กุ+คนข้างบ้านก็ไปปฎิบัติการช่วยหนูมาลีกันใหญ่ นำทีมโดยแม่กุที่คอยสั่งแต่ไม่ทำ

สุดท้ายก็ได้ อิหนูมาลีลงมาจากกันสาดได้อย่างปลอดภัยแต่.......

ภาพที่กุได้เหนต่อจากความปลื้มปิติยินดีนั้นก็คือ แมวไส้ไหล.........

ทุกคนแถวนั้นยืนอึ้งกันหมด หนูมาลีมีไส้แดงๆไหลออกมาจากก้น >*< กี้ดดดดดดด

และใครก็ไม่รู้ก็ได้จับมันใส่ถุงพลาสติกให้กุกะแม่พาไปหาหมอ

และเมื่อถึงมือหมอกุก็โล่งใจได้ว่าอย่างน้อยก็ไม่มาตายในมือกุแร้ว

แต่กุก็อดเป็นห่วงลูกแมวไม่ได้เปรียบได้ดั่งคุนมิยาซาว่าเป็นห่วงลูกลิงชิมแปนซีฉันใดก็ฉันนั้น

กุกะแม่ก็ตามแอบตามเฝ้าดูหนูมาลีของกุอยู่ห่างๆ

พอได้ยินเสียงมันร้องทีก็อดหวั่นใจไม่ได้เข้มแข็งไว้น้ะหนุมาลี

ที่กุสงสารมันที่สุดเหนจะเปนตอนที่มันโดนจับดึงแขนดึงขาไปคนละทางเพื่อเอกเรย์

เฮ้อ ....ก็นึกว่าจะไม่มีไรแร้ว ซ้ะที่ไหนได้ พอฟิมล์x-ray ออกมาปุ้ป

หมอก็จัดการล้างไส้มันที่โผล่ออกมาแร้วก็ใช้มือยัดๆๆให้ไส้ที่ไหลออกมากลับเข้าไปเหมือนเก่า

ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ณ เวลานี้ถ้ากุเปนหนูมาลีกูคงตายห่าไปแร่ะหล่ะ โคดสยองอ่ะ

แร้วจากนั้นหนูมาลีก็นิ่งไปซักพัก + ลมหายใจที่แผ่วเบา แต่โชคดี....มันยังไม่ตาย -*-

สุดท้ายมันก็ต้องนอนที่คลีนิกหมอ เพราะว่าวันพรุ่งนี้จะมีการผ่าตัดต่อลำไส้ให้มันนั่นเอง

สรุปหมดเงินไปทั้งหมด 1050 บาทเพื่อเปนค่ายา+ผ่าตัดลำไส้แมว

แระจากนั้นวันถัดมากุก็ไปรับมันกลับมมาอยู่บ้านเพื่อพักฟื้น + หมอให้ยืมกรงมาด้วย

เปนความตื้นตันใจที่มันกลับมาอยู่ในสายตากุอีกครั้ง โอ้ อีเหมียวแท้จิงแร้วแกเปนตัวผู้หรือเนี่ย=

 งี้กุก็หน้าแตกอ่ะดิ้ (ใส่แว่นดีก่า.....อาย-*-) เออ นั่นแหล่ะกุก็พยายามจะหาชื่อใหม่แบบแมนๆๆให้มันอ่ะ

แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกนอกจากชื่อ มารวย - -" (เพื่อนนายชัดเจน บางรักซอย9)

หนูมาลี เปน หนูมารวย อัปปรี~สุดๆๆๆ นึกถึงหน้าเหลือเฟือ ม้กจ้ก เรย....

แระกุก็คิดว่ามันคงจำชื่อมันได้แร้วแหล่ะ สรุปก็คือ กุจะดันทุรังใช้ชื่อนี้เรียกมันจนถึงที่สุดก็ว่าได้

................................รูเยิ้บหนูมาลี.............................

แบบว่าอยากจะบอกว่ามันเปนแมวมีสกุล ฉลาด น่ารัก sexy ขี้เล่น ที่สุดในชีวิตกุเรยก็หาไม่

มันขี้+เยี่ยว แบบเปนที่เปนทางอ่ะ โดยที่ไม่มีใครสอนมันเรย ฉลาดเหมือนเจ้าของชิบหายๆๆ แมวใครว่ะ

ตัวเล็กๆน่ารักนุ่มนิ่มติ่มซำยังชิดซ้าย (กุชอบเข่งติ่มซำว่ะ ว่ามันน่ารักดี) วันๆก็เดินตามกุไปนู้นไปนี่

ชอบที่สุดก็ตอนมันนอนอยู่ในกล่องนี่แหล่ะ (บ้านกล่อง)น่ารักสาดๆๆอ่ะ เหมือนในการ์ตูนญี่ปุ่นเร้ย

แร้วก็กินนมกล่องๆเดียวกะกุด้วย(ซึ้ง) หนูมาลีแมวนมกล่อง

แต่ก็แอบสงสารมันอ่ะ มันคงอยากเจอแม่มันมากกว่าอยู่กะกุ

อา...ช่างมันเหอะก็กุไม่ใช่แม่แมวหนิเน้อะ เพราะถ้ากุเปนแม่แมวกุก็ไม่ได้เจอกะวุดดี้ อะจิ้ อิอิ

 

ปล.หมอนัดตัดไหมวันที่ 21 จากนั้นแร้วกุก็คงปล่อยให้มันไปอยุ่กะแม่มันแร้วอ่ะ

นึกถึงวันนั้นแร้วเศร้าว่ะ อย่าป่วยอีกน้ะ หมูมาลี...........................................

........................................................................................................

.......................................................................................

................รักษาไปตั้งแพงกว่าจะหาย เอ้ยไม่ช่ายยย เปนห่วงแกต่างหากน้ะ อีหนู(มาลี)เพศผู้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

glupg;]k

glupg;]k

glupg;]k

 

 

วันนี้เปนวันที่กุอยากร้องให้ว่ะ

................................

...................................